دروازه های انتها

يک تحويل نه به سبک ديروز

حالیا معجزه باران را باور کن

و سخاوت را در چشم چمن زار ببین

و محبت را در روح نسیم

که در این کوچه تنگ

با همین دست تهی

روز میلاد اقاقی ها راجشن می گیرد!

خاک جان یافته است؟

تو چرا سنگ شدی؟

تو چرا این همه دلتنگ شدی؟

باز کن پنجره ها را

و بهاران را باور کن.

سال نو مبارک....

نمی دونم چی شد ولی ناگهان دلم خواست که توی وبلاگم چیز بنویسم خیلی وقتا بود که دلم واسه وبلاگم تنگ می شدواسه نوشتن...ولی نمی شد خیلی از اون روزا گذشته هر چند که هنوزم به این وبلاگ وابسته ام و هفته ای یه بار یه سری به این جا می زنم...ولی انگار یه چیزی بین من و قلبم پرده انداخته بود..

این قدر حادثه ها سریع و زیاد اتفاق می افتن که نمی شه بنویسمشون...

داشتم فکر می کردم که واقعا چقدر خوبه که آدم از آینده خبر نداره و گرنه شاید دلم نمی خواست حتی قدمی بر دارم....یا شاید خیلی هول می کردم....

مدتی یه سقف بالای سرمه که با قبلنا یه فرقی داره چون برای این جایی که هستم و روزایی که سپری می کنم خیلی زحمت کشیدم خیلی چیزا رو به جون خریدم خیلی دلم شکست..وخیلی هیشکی هیچی نمی دونه..واقعا هیشکی حتی یه نفر!حرمت همون لحظات قبلیه که شده سرمایه ی الانم...(کاش تموم نشه)

واسه ی خونه خرید عید کردم،همه جا رو خونه تکونی کردم،هفت سین چیدم و سال تحویل شد و من و الهام تا سحر بیدار بودیم و حالا ده روز گذشته و یک عمر....خدا کنه اینا بعدا یادم نره تا به اونایی که دوسشون دارم بگم که چکار کنن تا سالشون واقعا تحویل بشه....

برای پگاه و سمیه کارت دادم... پگاه...خیلی از چیزای زندگی ام به خاطر پگاه تغییر کرد  شایدم تقدیر بود ....براشون آرزوی خوشبختی کردم سمیه خوشبخت بود امیدوارم همین طور بمونه و مریم رفته سوئد....

راست می گفت بر ما سالی گذشت و بر زمین گردشی و بر روزگار حکایتی امید آنکه رفته باشد به نکویی و این نو همی آید به شادی...  

درهای زیادی به زندگیم باز شده....خیلیا می شناسنم و من خیلی ها رو. ولی حس می کنم الهام داره کمرنگ و کمرنگ تر می شه...کم کم داره یادش می ره چی دوس داشت...یا چی واقعا خوشحالش می کردیا چی نمی خواد...دلم برای خط و نقاشی و موسیقی و رودخونه خیلی  تنگ شده....

آرزوهای ما ، امید های ما ، عشقها و همه ی دنیای ما

همگی موجی بیش نیستند که بر می خیزند و رشد می کنند و بالا می روند

و بالاخره نقش زمین می شوندو باز دوباره!

شاید!!!

به هر حال بگذریم...(به قول این smsها)..دنیا را برایتان شاد شاد و شادی را برایتان دنیا دنیا آرزو دارم..سال خوبی پیش رو داشته باشید.

پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٦/۱/۱٠ - الهام